Η Τζουδερία
Οι Εβραίοι της Ρόδου ζούσαν μέσα στο κάστρο, στο ανατολικό τμήμα της Παλιάς Πόλης, σε ξεχωριστή πυκνοκατοικημένη συνοικία με στενούς, οφιώδεις και βοτσαλωτούς δρόμους. Στη γειτονιά που ήταν γνωστή ώς «Juderia», «Οβραϊκή», υπήρχαν πέτρινα ψηλά αρχοντόσπιτα, αλλά και ταπεινότερα μικρά πλίνθινα σπίτια για τις πολυμελείς φτωχότερες οικογένειες. Συχνά κάθε σπίτι στέγαζε περισσότερα απο ένα νοικοκυριά, που άνηκαν στην ίδια οικογένεια. Στα κορτίχος, τις αυλές μεταξύ των σπιτιών, κυκλοφορούσαν τα νέα, ακούγονταν τα ισπανο-εβραικά (λαδίνο) τραγούδια και συνεχιζόταν μια παράδοση αιώνων. Οι δημογραφικές εκτιμήσεις για την εβραική κοινότητα Ρόδου κυμαίνονταν απο τα 500 άτομα, κατά μέσον όρο το 17ο και 18ο αιώνα, μέχρι τα 3000 και πλέον άτομα, κατά την ακμή της κοινότητας, στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα.
Μνημείο Ολοκαυτώματος
Στις 6 Αυγούστου 1946 ο Γαβριήλ Χαρίτος εκλέγεται πρώτος δήμαρχος της ελεύθερης Ρόδου, σφραγίζοντας μία σκλαβιά 600 χρόνων.

Στη μνήμη των Εβραίων συμπατριωτών του ονόμασε την πλατεία της Εβραικής συνοικίας της Παλιάς Πόλης της Ρόδου σε «Πλατεία Εβραίων Μαρτύρων».

Στην πλατεία Εβραίων Μαρτύρων το 2002 ο Δήμος Ροδίων έδωσε την άδεια για την δημιουργία Μνημείου Ολοκαυτώματος στη Μνήμη των Ροδιτών Εβραίων που χάθηκαν στο Ολοκαύτωμα.

Το Μνημείο του Ολοκαυτώματος βρίσκεται στο κέντρο της πάλαι ποτέ Εβραϊκής συνοικίας που ονομαζόταν «Λα κάγια Άντσα» δηλαδή φαρδύς δρόμος. Στη πλατεία δόθηκε το όνομα «Πλατεία Εβραίων μαρτύρων» από τον πρώτο εκλεγμένο δήμαρχο της Ρόδου μετά την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα, κ. Γαβριήλ Χαρίτου. Το μνημείο είναι δωρεά του κ. Βίκτωρα Ρέστη στη μνήμη των Ρόδιων και Κώων Ελλήνων Εβραίων που χάθηκαν στο Ολοκαύτωμα ενώ τα αποκαλυπτήρια του έγιναν τον Ιούλιο του 2002. Είναι ένα ημιτελές εξάπλευρο πολύγωνο και αναγράφει το ακόλουθο κείμενο σε έξι γλώσσες (ελληνικά-γαλλικά-ιταλικά-αγγλικά-εβραϊκάά και λαδίνο). «MH ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΠΟΤΕ. ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ 1604 ΕΒΡΑΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΩ ΠΟΥ ΕΞΟΝΤΩΘΗΚΑΝ ΣΤΑ ΝΑΖΙΣΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΘΑΝΑΤΟΥ»
La Juderia
The Jews of Rhodes lived within the bounds of the walled city, in the eastern section, in a separate, densely populated area with narrow, serpentine, cobbled streets, commonly referred to as “Juderia”. There were tall, stone, palatial homes, but there were also more humble dwellings built with mud-bricks for the large families of poorer people. Very often more than one family lived under the same roof; in such cases the families would have been related. The cortijos, the courtyards between houses, buzzed with news and judeo-Spanish (ladino) songs were heard, keeping alive a centuries-old tradition. Demographic estimates put the population of the Jewish community of Rhodes at between an average of 500 people in the 17th and 18th century and over 2000 people when the community was at its peak in the later 19th and early 20th century.
Holocaust Memorial
The Holocaust Memorial that is dedicated to the Jewish martyrs of Rhodes and Cos who were killed in the concentration camps was created in the heart of the «Juderia», the Jewish quarter . The first elected mayor of Rhodes following the integration of the island in the Greek country, Gavriil Haritos, named it the “Jewish martyrs” square. The memorial was a generous donation of Mr. Victor Restis while its unveiling took place during July 2002. It is shaped as a six-sided figure with each side displaying the following text in various languages(Greek-French-Italian-English-Hebrew-Ladino): “Never forget. In eternal memory of the 1604 Jewish martyrs of Rhodes and Cos who were murdered in Nazi death camps”